Lek Azix zawiera jako substancję czynną azytromycynę, która jest antybiotykiem azalidowym (tzn. o działaniu bakteriostatycznym) z grupy makrolidów o szerokim zakresie działania. Azytromycyna wykazuje podobne spektrum działania do erytromycyny. Należy ona jednak do makrolidów drugiej generacji i odznacza się wyższą opornością wobec niskiego pH soku żołądkowego, większą biodostępnością i dłuższym czasem półtrwania. Azytromycyna działa na wiele szczepów bakterii tlenowych Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, na bakterie beztlenowe oraz inne drobnoustroje, jak Borrelia burgdorferi, Chlamydia trachomatis, Chlamydia pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae.

 

Mechanizm działania antybiotyku polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Azytromycyna łączy się z podjednostką 50S rybosomu komórki bakteryjnej, przez co immobilizuje peptydylo-tRNA, hamując translację bakteryjnego mRNA i biosyntezę białek. Następuje wówczas przedwczesne zakończenie tworzenia łańcucha peptydowego i zahamowanie rozwoju bakterii.

 

Azytromycyna stosowana jest w:

  • Zakażeniach górnych dróg oddechowych : bakteryjne zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie zatok
  • Ostre zapalenie ucha środkowego
  • Zakażenia dolnych dróg oddechowych: ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, lekki do umiarkowanie ciężkiego zapalenia płuc, w tym śródmiąższowe
  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich: róża, liszajec oraz wtórne ropne zapalenie skóry, rumień wędrujący – Erythema migrans (pierwszy objaw boreliozy z Lyme)
  • Choroby przenoszone drogą płciową: niepowikłane zakażenia wywołane przez Chlamydia trachomatis

Azytromycyna dobrze wchłania się po podaniu doustnym i szybko przenika z surowicy do tkanek organizmu. Antybiotyk gromadzi się w fagocytach, które migrują do miejsca zakażenia, co zwiększa dystrybucję leku do tkanek objętych procesem zapalnym. Okres półtrwania leku jest długi, a uwalnianie z tkanek powolne. Lek jest wydalany głównie z żółcią, w niewielkim stopniu z moczem.